Woestijnroos

vloeit er een traan op schurend stof

als een woestijnroos sterft

de wind rimpelt haar zorgen in zand

de zon schittert door aanwezigheid

 

ontbrak een figuur in jouw dorre decor

die je opfleurde, die verhoedde dat

alle rooskleurigheid verbleekte

en kierden die coulissen niet

 

je was een roos, versteend, gegroefd

in de baan van storm en zon

de keuze: je verweren of verweren

viel in een zinderend plot

 

achter maskers van dag en dauw

greep ik gretig het zand dat vervloog

overwoog ik jouw spel, zocht ik een glimp

alsof mijn palm een goudschaaltje was

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: